فقیرانه - روزگار من


	روزگار من لطافتست مبالغه ز شش جهت مضایقه نه عطر و حس عاشقی نه شکل و روی واقعی غلام هند میخرند عزیز مصر میبرند کجا کُشند به ناصره دلیل راه خمار تو شراب ساز ِ خاطره به نيمه چون عبث رسيد بلوغ شرع در كشيد مشاعره ستيز شد شكوه ِعشق ستيغ شد ستبر سينه اش شكافت سر بريده اش بخاك شعائري كه له شده به كفش كهنه ي كتاب كنون به لعنتت برد جهنمي كه عاطفه ز كينه شعله ور نمود هنوز هم شعار نيست مراد هم كه دار شد فلاكتي كه بار شد چه مي شود ملاحظه نمي رسد به باغ شعر و معرفت نسيم تازه از كجا؟ شكست بوته ي ثواب غرور هم به خنده گفت مجو سراب شد جواب ... ۲۷/۱/۱۳۸۹ ۱۱:۰۰ شب \|+\| نوشته شده توسط م.د فقیر در شنبه بیست و هشتم فروردین 1389 \|